Geometrie

Ik vraag me altijd af waarom men meestal driehoekjes snijdt uit een ronde pizza of taart, terwijl de zijde met de lichte kromming niet recht wordt afgesneden. Ik noem dat half werk.

Zwoel

Het is zalig om in de zinderende hitte van de zomer het warm te krijgen van jou. Je natte warme lichaam onder een verkoelende douche.
Zomers jurkje aan.
Eerst uit eten.

Intelligent Design

Misschien zijn wetenschappers toch niet zo verdwaald in hun denken als we dachten. Immers, indien er werkelijk sprake is van Intelligent Design, waarom regent het dan op zee?

Arbeidsomstandigheden

De Nachtwacht.
Zonder CAO.
Dan hang je daar dus ook overdag aan de muur mooi uit de verf te komen met je VOC-mentaliteit.
Toch?

Dauwdruppels

Levensvreugde is in de lente op een glooiende grasheuvel je liefde, de dauwdruppels nog in haar haar, tussen de madeliefjes vandaan plukken.

Uggs

Een postkantoor is een soort mailbox van steen en cement waar je zonder wachtwoord zomaar naar binnen kunt banjeren. Met je smakeloze Uggs.
Bah.

Kale poes

Kale poes. Het was misschien niet zo verstandig om in slaap te vallen naast de open haard met kleine Jantje in de buurt die met de bus deodorant van pappa aan het spelen was.

Sereen

Terwijl de maan sereen, in al haar pracht, tussen fonkelende sterren haar baan om de aarde volbrengt, vang ik een glimp op van de toekomst wanneer de eerste zonnestralen de horizon beginnen te ontsteken in een vurig rode gloed.

Winkelmandje

Vandaag kwam ik Gerard IJzerhout met zijn hondje Péopje tegen in de Lidl. De Lidl is een soort Albert Heijn, maar dan unheimisch, kil, somber, desolaat, en mistroostig. Dat komt voornamelijk door de afwezigheid van winkelmandjes. Een winkelmandje geeft je een gevoel van draagkracht over je koopkracht. Dat schept een hele positieve vibe.
Wel een rare naam voor een hondje.

Naked Short Selling 2.0

Per direct eventueel mogelijk leverbaar: IJsland.
Schitterend eiland vlak voor de kust van Groenland. Inclusief maintenance crew van +/- 300.000 man.
Vraagprijs: 11 miljard euro, goedkoper dan Fortis.
Wie maakt me los?

Even praktisch..

Inderdaad. Ik ben de verlosser. De messias. Ik kom u vrede en geluk brengen. Waar kan ik het neerzetten?

Was getekend,..

Een leesteken.
Indien u een reactie plaatst is dat ook een teken van lezen.

Hartverscheurend

"Liesje leerde Lotje lopen langs de lange lindenlaan, maar toen Lotje niet wou lopen liet Liesje Lotje staan." De operante conditionering van Liesje is wreed, inhumaan en contraproductief. Echter, dankzij Liesje, die haar neus zo fraai ophaalde voor positieve bekrachtiging, kennen we nu wel de schitterende spreekwoordelijke uitdrukking van het gezegde "iemand aan zijn lot overlaten". Dat mag ook eens gezegd worden.
Taalverrijking. Het begint bij een slechte opvoeding.

Diervriendelijk

Dieren, heel vriendelijk van u dat we u mogen oppeuzelen.
Waarvan akte.
Dieren, vriendelijk bedankt.
Aan tafel!

Vlinder

Een rups is een rare vogel.
Het is feitelijk gewoon een vlinder, maar dan eentje met vliegangst.
Schijtlijster.

Welgemanierd ongeduld

Goed.
Kun je dan nu, pretty please, with sugar on top, dat biertje voor me gaan pakken?

Geduld

Ik ongeduldig?
Ach.
Het is een kwestie van tijdsbesef.
Een seconde voelt nu eenmaal aan als een jaar voor mij.

Droom

Het is een zwoele zomeravond.
De schemering valt in en ik geniet van de bloedrode zonsondergang.
De laatste dappere zonnestralen weerkaatsen op het metaal van mijn aansteker als ik de fakkels in de tuin aansteek.
Ineens gaat de deur achter me open en je vraagt of ik de sleutels heb.
Ik glimlach naar je.
Je glimlacht terug.
In een paar soepele stappen sta je achter me me terwijl de deur achter je met een dreun in het slot valt.
Je verliefde handen ontmoeten elkaar op mijn buik en ik voel je armspieren zich een tikje aanspannen.
Je vertrouwde geur maakt me nog meer ontspannen dan ik al was.
Een vlinder probeert de aandacht te trekken door een hele show op te voeren in mijn buik.
Aandacht die hij nooit zal krijgen, want mijn hoofd draait zich al naar jou toe.

Je weet precies wat ik wil, maar dat weet ik ook.
Plagend trek ik m'n hoofd iets terug waardoor je zoenpoging in het water valt.
Je kijkt me vuil aan en ik glim jongensachtig terug.
Ik leg m'n wijsvinger teder onder je kin, onze neuzen komen naderen elkaar behoedzaam.
Ik kijk je uitdagend aan, bijna spottend, terwijl jij steeds vuiler kijkt.
Daar kan ik niet langer weerstand tegen bieden en dat weet je.
"Ik vind je leuk", fluister ik.
En dan kus ik je.
Je kust niet terug.
"Is dat zo?" vraag je na de kus.
"Ja," zeg ik, "dat is zo". Ik streel een haar achter je oor.
"In dat geval,.." mompel je, terwijl je zachtjes in m'n lip bijt.

Mijn blik verzacht en onze lippen raken elkaar.
Ik geef je de meest tedere kus die ik ooit een meisje heb gegeven.
Als ik daarmee klaar ben kijken we elkaar aan. Het is nu jouw beurt om een plagende blik in je ogen te krijgen.
Je legt je hand op mijn buik en vraagt: "vlinders in je buik, meneertje?"
Mijn mannelijk ego krijgt welhaast een hartverzakking.
Ik fluister op recalcitrante toon: "nee, ik probeer je gewoon in bed te krijgen."
Je lacht hardop, trekt me nog dichter tegen je aan en kust me; en je kust me steeds intenser.
Na twee volle minuten waarin de tijd stil staat hou je op en zeg je: "jij bent de man!"
Ik weet wat je bedoelt, glimlach, til je op en draag je naar de deur.
"If you please so", zeg ik en jij duwt de klink naar beneden en trekt de deur open.

Ik draag je door de deuropening als er ineens er een luide piep klinkt uit de keuken. Je kijkt me verbaasd aan.
"Heb je iets in de oven gelegd?" vraag je.
"Misschien," zeg ik plagend. Ik zet je voorzichtig neer op de grond.
"Wacht maar even, ben zo terug," roep ik terwijl ik naar de keuken snel. Even later ben ik terug met twee krakelverse stokbroden en twee koffers. De licht verbaasde blik in je ogen maakt snel plaats voor een brede glimlach.
"Ja," bevestig ik maar direct, "we gaan picknicken".
"Met koffers?" vraag je terwijl je je handen in je zij zet.
"Ja, dat is voor onze reisbagage," zeg ik droogjes. Je tapt met je voet op de grond. Ik vervolg mijn uitleg:
"We gaan naar 't strand."
"In Portugal."

(Het vervolg op verzoek)

Dichterlijke vrijheid

Dichterlijke vrijheid
Is altijd
Kut
Zie je wel!

Kort & bondig zijn

Het kán.

Zwaan van de baan

Rode zwaan. Je hebt duidelijk je dag niet als je in duizend kleine stukjes de artiesteningang van de straalmotor van een 747 van KLM/Air France uitvliegt.

Dode olifant

Dode olifant op het trottoir. Tja, daar lig je dan met je grijze massa verspreid over enkele tientallen vierkante meters als je parachute niet op tijd opent.

Norm & Oordeel

Vele luyden oordelen over zaken en personen conform hun kant-en-klaar-, magnetron- of afhaalnorm. Situatie over de norm gooien, even laten sudderen, et voilà: een vonnis. Ik, echter, oordeel niet conform de norm; mijn norm wordt bepaald door mijn oordeel. Niet eenvoudig te bereiden, niet snel op tafel te zetten, maar het resultaat smaakt zoveel beter.

Relaties

Aangenaam. De naam is Corstiaan. Corstiaan Kaaslikker.
Broer van Loden Loetje
Vriend van Metalen Mike
Vader van De Gedachte
Baas van Rubberen Robbie
Zoon van Houten Harry
Collega van Stalen Stuard
Erfgenaam van Plastic Paultje
Neef van Glazen Gerrit
Compagnon van IJzeren Iwan

Vrijheid

Vrijheid. De oude Latijnen hadden er een paar kanjers van quotes over dichtelijk bedacht.

Ubi dubium, ibi libertas
Waar twijfel is, is vrijheid

In necessariis unitas, in dubiis libertas, in omnibus caritas
In het benodigde eenheid, in het betwijfelde vrijheid, in alles liefdadigheid

Aanstekers en Rozen

Mijn aansteker is leeg. Vandaag. Ineens. Het is een witte aansteker zonder opsmuk. Een ander heeft nu z'n plek ingenomen. Een zwarte, zonder opsmuk. Ook hij zal ongetwijfeld maandenlang trouw m'n vuur aansteken op mijn verzoek. Maar toch, het laat je niet onberoerd. Een stabiele factor verdwijnt plotsklaps uit je leven en een onzekere toekomst hijgt je met haar vuige adem heet in de nek.

Tweede peuk. Vuur. Brand. Rook. Succes! Zo zie je maar weer.

Rozen verwelken
Rozen vergaan
Het lijkt een waan
Schijn bedriegt
Rozen blijven ontstaan

Linda aan Zee

Ik kreeg een uur voor de date een SMS van Linda (echte naam Jane Austen, red.) dat ze een kwartier te laat zou zijn. Daar hou ik wel van. Telaatkomers en rokers zijn relaxte mensen. Linda was beide.

Zelf ben ik ongeslagen wereldkampioen altijdtelaatkomen, dus ik prakte mijn rondewielenbolide ruimschoots over datum in een parkeervak vlakbij de Lindamobiel. Volledig onbewust van dat feit liep ik vervolgens in een kaarsrechte lijn van haar vandaan. Een vermanend draadloos telefoontje deed me op mijn schreden terugkeren.

1530 Zulu. Ik zag haar! Daar kwam ze aangewandeld als een overduidelijk geval van elegantie. Een wowdieisleuk-momentje maakte zich van mij meester.

Uit beleefdheid stopte ik niet direct mijn tong in haar mond, maar schonk haar de drie obligate kussen op de wang. Om het ijs te breken gaf ik haar een tros bananen en een panfluit. Krak. Missie geslaagd. Op naar het strand.

Langs de ebbende branding liepen we heel tegendraads de verkeerde richting op. Het gesprek verliep heel soepel. Ik vertelde en zij luisterde ademloos. Tot ze op een gegeven moment zelf sprak. Ze babbelde over dingen die omhoog stijgen. Tijd om de duinen in te duiken en te terugwandelen via engebeestenland naar een willekeurige koffieopdrinktent.

In de koffieopdrinktent zetelden we onze kontjes op een bankconstructie waarbij onze maat 30 voetjes de vloer niet konden raken. Na twee koffie en een peukmomentje in de vrieskou besloten we magen te gaan vullen.

1830 Zulu. In restaurant Het Wapen van Linda was geen plek meer. In restaurant [censuur] kookt een pornokok, dus dat was ook geen optie. Dan maar het HapSlikWegRestaurant binnen banjeren. Daar zat ik op de tocht en kregen we een bel wijn waar een gemiddeld politieblaasapparaat van zou gaan blozen. De overheerlijke kipsate aldaar was ongetwijfeld.. overheerlijk, maar ik kan me er niets meer van herinneren. Het oberkorps aldaar had ons driemaal tevergeefs gevraagd of we al een keuze hadden gemaakt. Dat is me nog nooit overkomen, maar U begrijpt nu vast wel het gat in mijn geheugen.

Linda bestelde een tweede fust wijn, en bedacht dat ze die niet helemaal zou opconsumeren in verband met de terugreis per autokoets.

2230 Zulu. We verlieten als laatste gasten het HapSlikWegRestaurant. Benieuwd naar haar vierwieler scrollden we, juistem, richting haar vierwieler. De vale, rode kleur ervan klopte met haar beschrijving. Maar het vehikel had geen vijf deuren en was zeker geen stationwagon. Ik nam me voor de eerstvolgende maandag een mobiele leugendetector aan te schaffen.

Linda was zo schappelijk om mij een lift naar mijn gasgeefbenzineburner te geven. 150 meter verder duwde ze twee afzichtelijke 45km-wagentjes over de rand van de afgrond, had daardoor ineens wel parkeerplek en trok de handrem aan. Wat een droommeisje!

De motor van haar verkeersdelictenmonster bleef draaien en na heldere instructies, tips & tricks en adviezen van mij kon Linda de voetverwarming inschakelen. En ze bleef zitten! Dus ik babbelde vrolijk door. Na een uur (gokje uit losse pols) zat ze er nog steeds! Dat kon maar een (1) ding betekennen: ze wilde een *echt* leuke date. Dus ik vroeg haar heel subtiel of ze tijdens onze date een zoenmoment had gewenst. Haar antwoord: "Nu!"

Dat was niet het antwoord dat ik verwachtte. Ik verwachtte een 'niet' of een tijdstip in het verleden. Mensen die me verrassen altijd +1.

En toen gebeurde het. Ik duwde zachtjes, maar zelfverzekerd.. het volumeknopje van de radio iets harder. Luister daar maar naar. Dit gaat jullie niets aan!

0250 Zulu. We zijn minimaal een half uur afscheid aan het nemen. Uiteindelijk lukt het ook mij. Ik rij een stukje achter haar aan en dan splitsen onze wegen. Ze wuifde een totsnel.. of een goodbye. Ik hoop het eerste.

Terwijl ik in een pikzwart omhulsel door de nacht ploeg, bekruipt me ineens een gevoel van 'haar missen'. Een prettig gevoel van missen. Enkele minuten later is dat weg, maar de smile on my face remains, and says..

En nu?

Komende woensdag de tweede date. Ik maak me daar geen zorgen over. Ik beheers het ultieme liefdeswapen tot in de puntjes: mezelf zijn. Toegegeven, ik moet wel enkele Jack Bauer momentjes orchestreren, want anders loopt het alsnog mis. Linda is kritisch. En zij heeft mij niet laten lopen toen ze kon, dus ik kan op mijn beurt niet aankomen met een laf bosje bloemen.

Ecce, Linda, ego tibi cum sum omnibus diebus.

Hartje winter

Ik hou van een huis zonder ramen in hartje winter. Liefst zonder andere mensen. Maar als het dan toch moet met sombere mensen die niet erg spraakzaam zijn. Gezelligheid kent geen tijd, zegt men. Ik vraag me af hoeveel dwazen realiseren dat ze met die uitspraak het tegenovergestelde zeggen van hetgeen ze bedoelen. Peace.

Betweter

Ik? Een betweter? Omdat ik kan bewijzen dat ik aantoonbaar keer op keer gelijk heb wanneer dat zo is? Noem dan eens één ding waar ik geen verstand van heb.. en niet gelijk één ding noemen hè!

Insomnia

Een van de meest beruchte bijwerkingen van insomnia is slapeloosheid. Het breekt je. Als een dorre tak. Krak. Met een rigide workout en een paar straffe bakken koffie spalk je dan de breuk en plak je de meeste splinters weer strak tegen de schors aan. Maar wee je gebeente als je in slaap sukkelt vlak voordat die verschrikkelijke wekker afgaat als een valse hond. Je staat dan op met een hoofd vol mentale kneuzingen en psychische blauwe plekken. De fix? Rust. Precies, terug naar af.

Stoelen voor Afrika

Hoi pa,
Ik heb zelf genoeg aan mijn vier witte tuinstoelen van plastic kunststof, maar dank voor je aanbod. Je kunt ze denk ik beter schenken aan de hongerige kindjes in Afrika. Het zal buikjes van die luie donders niet vullen, maar de hele dag oncomfortabel op de vieze grond moeten zitten is natuurlijk ook geen pretje. We willen eens een keer happy faces zien als de NOS een reportage maakt.
Groet, je zoon.

Religieuze overwegingen, negers en jodenkoeken

Beste Harold, ik ben er morgen rond 1600 Zulu. Goed? Zet voor mij maar een lekker kopje rooibosthee en doe er kletskoek bij. Een negerzoen of een jodenkoek is natuurlijk ook prima; ik ben niet zo kritisch. Laat het bier maar warm staan. Uit religieuze overwegingen rij ik niet als ik nog moet drinken. Mogelijk kan ik daar eenmalig een uitzondering op maken door thuis een paar biertjes te drinken na de rit terug. Groet, je broer.

Artiestennamen

Voor een minderaardige vriend met een spijsverteringsprobleem moest ik een paar suggesties doen voor een artiestennaam die hij zich wilde aanmeten. Sociaal geisoleerd en volstrekt out of touch met reality als ik ben kwam ik hiermee aanzeilen:

- Chewing Chords
- Alien Symphony
- Pillar of Salt
- Siaecko
- Grim Grazzler
- Waterwoozle
- Sommby
- As The Moon Turns
- Weaselhacker
- Zero Kiss
- Astral Alignment
- Mr Beer
- Unsolicited

Bouwvakkers

Wat hebben die bouwvakkerts toch een mooi beroep. Beetje de hele dag in het zonnetje stenen stapelen, vals meezingen met grijsgedraaide johnnymuziek, en voorbijhobbelende meisjes de rokjes omhoogfluiten. En als klap op de vuurpijl midden in de zomer de boel de boel laten en met het hele gezin kuilen gaan graven in Zuid-Frankrijk. Dat hun baan op de tocht staat --inmiddels een briesje van windkracht 10-- deert ze niet. Chill.

De zogenaamde pulp op TV

Ik heb sinds twee jaar geen TV meer. Er wordt niks leuks uitgezonden, of ik ben niet thuis. Uitzendingemist.nl bestaat, RTL Unilever Gemist bestaat, Campingzender6/SMS6 Gemist bestaat. Dus qua uitzendingen naar de mensen toe om te kijken mis ik niks. Ik kijk alleen nauwelijks via de internetten, omdat het aanbod gaap-geeuw-vermoeiend is. Films en series Die Ertoe Doen worden netjes gebackupt via ThePirateBay.org en gekeken a) wanneer ik thuis ben en b) wanneer ik wil. Dus ik maak me niet zo druk om de zogenaamde pulp die, allegedly, via de beeldbuis de woonkamerts wordt ingepompt. Want laten we wel wezen. Als er geen TV zou zijn, zou De Massa een live onthoofding op het dorpsplein zijn gaan kijken, of de heksentest bij het kanaal aanschouwen. Brood en spelen kent geen tijd.
Stop worrying. Stop bitching.
Download.

Mijn tuin

Mijn tuin is (gokje) een 40m2 dichtbegraste laagvlakte met her en der een boom en een struik. De inheemse bevolking bestaat uit: mieren, muggen, 1 huge-ass egel, een langpootmug en een overlastgevend groepje ongeidentificeerde vliegende insecten. Bah.

 

Ik. Een korte introductie.

Ik ben 1.70 vierkante meter lang.
Mijn schoenen hebben maat 40.
Ik heb nog nooit een hoofdrol in een film gespeeld.
Ik trek 's ochtends altijd eerst mijn rechter schoen aan en dan pas m'n linker schoen.
Ik drink nimmer koffie tijdens m'n slaap.
Mij betrap je niet in een trui, zomer of winter.
Er is nog nooit oorlog gevoerd om mij.
Ik heb het liefst alles draadloos. Ook de waslijn.
Niemand heeft me ooit een kettingzaag kado gegeven.
In mijn jeugd mocht ik geen sneakers dragen.
Dakloos ben ik niet, maar ik kan nog niet opscheppen over het aantal daken dat ik heb.
Dakloos ben ik niet, maar ik rijd met open dak als het niet regent.
Ik draag mijn haar al erg lang erg kort.
Humor heeft gevoelens voor mij. En dat is wederzijds.
Per dag schiet ik 10 tot 100 mailtjes internet op. In mijn hele leven heb ik nog geen 50 brieven geschreven en verstuurd.

DE-ES: wij willen bloed zien!

Vanavond staan onze aartsvijanden tegenover elkaar op een akelig klein stukje savanne in Durban, Zuid-Afrika. De beulen van Alva tegenover de Feldwebels van Löw. Wij hoeven slechts toe te kijken hoe ze ons probleem oplossen. Maar we moeten partij kiezen. In ruil voor de fietsen van onze voorouders zijn we vanavond en slechts alleen vanavond voor Duitsland. Inderdaad stelletje paella prakkende tortillaterroristen, we zijn de Tachtigjarige Oorlog nog-lang-niet-vergeten. Overigens krijgen we nog miljarden peseta's van jullie. Geld lenen kost namelijk muchos euries, ingedutte siësta-slaven dat jullie zijn. Nadat Duitsland tapas heeft gemaakt van jullie sangria-kunstjes op het veld, sturen wij de Financiele Inquisitie eens langs. Na ons middagdutje.
Update: schade Deutschland, alles ist vorbei.

NL-BR, een analyze: Schaak. Schaakmat.

Ironisch dat Brazilistan tweemaal gescoord heeft, Nederland slechts eenmaal en we toch aan het langste eind trekken. Ongelooflijk mooi om te zien dat de spelregels van voetbal zo naadloos aansluiten op onze ambities. Vanaf de eerste minuut speelden we good-cop-bad-cop met die bananentelers. Na tien minuten gaven we ze broze glorie, daarna voerden we ze onzekerheid. Na de rust dwongen we de mooiboys een onafwendbare harikiri te plegen. Bal. Doel. Raak. Bananenland had twee keer gescoord en hun taak zat erop. Dat werd hen duidelijk gemaakt door onze voltreffer met een eenvoudige boodschap: go home. Bad-cop had ze psychisch gebroken. Tot de 93e minuut dachten die Latijns-Amerikaanse Italianen dat ze met een banaan aan het voetballen waren. Heerlijk hoe Van Marwijk iedere keer zo subtiel de volgende stap zet naar Wereldheerschappij.

Koopkracht - Belasting = Koopzwakte

Iedere burgert in Nederland besteedt een buitenproportioneel deel van z'n koopkracht om de bodemloze geldpakhuizen van de rijksoverheid en andere struikroverheden te vullen. Een bewonderenswaardig initiatief van U, maar Uw financieel geld zet weinig doden aan de zeik. Een groot deel van Uw betaaleuro's verdwijnt in ICT faalprojecten, te-dure-kostprijs projecten, en in de zogenaamde kunstmatige economie: onzinnige subsidie's (pleonasme-alert!), corruptieontwikkeling in derderangs landen, rooibosthee plantages, et alia. U betaalt accijnzen, loonbelasting, BTW, leges, et cetera. Er zijn meer synoniemen voor belasting dan Eskimo's mogelijkheden hebben om het over sneeuw te hebben. Uw buurman is heimelijk jaloers op Uw Scapino-schoenen en Uw Ikea-interieur. De overheid ook, en nivelleert U Uw meubels onder Uw zitvlak vandaan.
Vraag de overheid de besteding van uw giften te verantwoorden.

Kilometerheffing.

De overheid wil graag gaan vangen per kilometer. Eerlijk toch? De mensen die zorgen voor een lekker warme zomer moeten de zwaarste lasten dragen. Oh ja, we moeten wel allemaal een spionagekastje laten inbouwen in onze lease-Lada's. Is nodig. Uw privacy is gewaarborgd totdat er misbruik van gemaakt wordt. En wie iets te verbergen heeft, heeft vast de middelen om de kluit te bedonderen. U moet gewoon bukken en slikken. Went vanzelf. Okay, dat we door middel van ivorentorenhoge accijnzen op tuftufbenzine al decennia lang aftikken per kilometer is waar. Welja, ook het feit dat dit een effectieve manier van kilometerheffing is klopt als een dieselslurpende bus. Waar het om gaat is dat we per kilometer moeten gaan betalen. We moeten met z'n allen niet willen dat de discussie hierover verzand in argumenten en tegenargumenten. Waanzin.

Wapens in de toekomst verkopen

Ik heb een tijdmachine waarmee ik wapens aan rivaliserende groepen verkoop in de toekomst. Soms zijn dat knotsen als de mensheid weer eens in een stenen-tijd-dipje zit, soms kroontjespennen wanneer de heersende gedachte deze scherper acht dan het zwaard. Laatst, nou ja.. laatst.., reed ik in een convooi vrachtwagens afgeladen met AK-47's naar de Azuren Alliantie in 1.300.454 AD. Na deze verkocht te hebben --en zo een schaarste in 66.780 AD te veroorzaken-- zag ik een meisje lopen met blonde haren en een konijntje in haar armen. Ik gaf haar een lift en vertelde uitgebreid over het dieet van mijn eigen konijn Gromtoon. Ze bood aan om iedere dag beschuit met aardbeien en suiker te maken voor me. Ik zei nee.