Klachtafhandeling: het meisje dat slecht slaapt

Ach, meisje toch! Waarom was je nacht beroerd? Ik kan allerlei dingen verzinnen, zoals dat je huis naast een ruimteraketlanceerinstallatie staat en ze gisternacht een communicatiesatelliet in een baan om de aarde geschoten hebben tijdens je REM-slaap waarin je droomde over de achterkant van de maan. Of dat ze voor de Noord-Zuidlijn verkeerd zijn afgeslagen en ineens onder je verzakhuis aan het boren waren geslagen in het holst van de nacht. Of dat je logeerde in Groningen en de aardbevingen van de NAM je uit je logeerbedje trilden. Of dat het slaapzand een te grove korrel had. Zoals je ziet kan ik vanalles verzinnen. Maar vertel, wat scheelt er er werkelijk aan? Dan kan ik er misschien wat aan doen.
Liefs, Klaas Vaak.

Computeronderdelen verpakt in oud ijzer

Treurige computeronderdelen verpakt in een b-merk geraamte van oud ijzer en goedkoop Chinees plastic. Prima te gebruiken als keukentrapje, of om inbrekers mee om de oren te slaan. Het amodieuze en futloze mormel bevat alle reguliere elektronische organen, behalve een harddisk omdat die er niet in zit. Het moederbord is kapot, maar daar merk je niets van als je dat ene lelijke kopje, dat oma je vorig jaar kado heeft gedaan, eindelijk kunt pakken uit dat bovenste plankje van dat irritant hoge keukenkastje door op de Aldi onder de computerkasten te gaan staan. Leuk weetje: het ijzer zat in de middeleeuwen oorspronkelijk verwerkt in de harnassen van Engelse ridders die oorlog voerden tegen de Hollanders. In de 17e eeuw wist Michiel de Ruyter hetzelfde ijzer goed te hergebruiken door het met kanonnen af te vuren op Engelse schepen. En daar komt het Engelse woord irony vandaan.
Bieden vanaf 1 cent.

(Advertentie op Marktplaats)

De tuin neermaaien

Zo! Ha! Ik heb zojuist de tuin gedecimeerd. Alles dat z'n lelijke groene kop boven 't maaiveld uitstak is genadeloos en zonder aanziens des plants neergemaaid. Daarna heb ik pro forma een beetje met een bezem geveegd voor de gluurburende bühne om vervolgens ter afsluiting van het maaiseizoen een loeizwaar raam, dat al 5 miljard jaar tegen m'n brakke tuinhuisje staat, zwart te spuiten met zwarte spuitverf uit een spuitverfbus met zwarte dop van de Action, opdat het gruwelijke groene groeisel dat in de kleine tussenruimte tussen het raam en het huisje huist minder licht krijgt en langzaam richting plantenhemel verkast.
Dus, zodoende.
Hoe was uw avond?

Tv-formats in het Midden-Oosten

Ook in Middle-earth het Midden-Oosten heeft men tv. En die apparaten moeten natuurlijk worden voorzien van content die aansluit bij de belevingswereld van de kijkers. En dat lukt ze aardig daar in die zandbak Midden-Oostië. Zo is daar "Help Mijn Imam Is Klusser" dat erg goed scoort onder stadionbouwers die graag hun 4 uur rust per dag voor de treurbuis pakken. Onder de keurig gesluierde vrouwen en de mannen die nog niet van een flat zijn gegooid gooit "Boer Zoekt Derde Vrouw" steevast hoge ogen. Voor de echte mannen, en de mannen die extra willen benadrukken dat ze niet van een flat afgegooid willen worden, is er iedere werkdag rond de klok van 11 het gewaagde "Sluipen en Schieten" op de kijkdoos. Aan de enkele nog levende intellectuelen biedt het hoogculturele "Tussen Puin en Kitsch" op vrijdagavond een momentje van ontspanning. Omdat het politieke en maatschappelijke landschap iedere dag verandert wordt de rest van de tijd gevuld met nieuwsuitzendingen die hard achter de feiten aanhollen. Deze worden niet, zoals traditie is in het Westen, afgesloten met het weer. Er is daar namelijk geen weer. De natuur verkeert in één permanente staat: zonnig, bloedheet en uitermatig stoffig.

Kamperen op de camping

Ronald van Haatgras is kampeerder. Kampeerders haten humor. Daarom gaan ze kamperen. Ronald is stom.
Einde.

Manager van Dries Roelvink

Als manager van Dries Roelvink denk ik er wel eens over om er een punt achter te zetten en een carriereswitch te maken. Dan word ik denk ik astronoom. Dat lijkt me wel wat. De hele dag met echte sterren werken.

Poolse poolles

Hoe noem je het als je een Pool, waarmee je carpoolt, leert poolen in een poolcentrum ten zuiden van de noordpool? Simpel: poolles. En als je dat in het Pools doet, dan spreek je over Poolse poolles. Wanneer je als nieuwsgierig aagje daar een kijkje gaat nemen, dan neem je dus poolshoogte bij de Poolse poolles. Als je tijdens het gokken op de uitslag van een toernooi gehouden tussen deelnemers van de Poolse poolles langskomt als poolcontroleur, dan kun je zeggen dat je poolshoogte neemt bij de Poolse poolles poule pool.

Arachnoide aanval

Zit ik net relaxt over Kazachstan te lezen (enorm groot land dat enorm weinig in het nieuws komt) met bijna alle lichten al uit, landt er plotsklaps ineens een corpulente mega SPIN des DOODS vlak naast mijn ooghoek op het bureau. Alarm! Vijftig met spoed opgerolde kranten van titanium waren nodig om deze griezelige geleedpotige invasie af te slaan.
Brr.

Onderricht in caramboles

Hoe noem je onderricht in caramboles? Precies, caramboleles. En het trainen van caramboleleraren noemt men carambolelesonderwijs. Voor het mogen geven van carambolelesonderwijs heb je een carambolelesonderwijsbrevet nodig, dat je kunt aanvragen bij het carambolelesonderwijsbrevetloket, maar alleen tijdens de carambolelesonderwijsbrevetloketopeningstijden die te vinden zijn op het carambolelesonderwijsbrevetloketopeningstijdenrooster dat wekelijks wordt bijgewerkt door de carambolelesonderwijsbrevetloketopeningstijdenroosteraar.

Prachtig pionnetje

Het spiegelbeeld van Koning Kees moest uiteindelijk de eenzame, lege werkelijkheid onder ogen zien. De reflectie van zijn grootsheid en grandeur, zijn macht en zijn faam had nooit weerslag kunnen vinden op het zelfbeeld van het prachtige pionnetje dat vol in beeld altijd zo verdrietig voor zijn spiegel stond.

Kort horrorverhaal

Kort horrorverhaal:

De laatste mens op aarde zat alleen in een kamer. Ineens werd er op de deur geklopt.

Tot de tanden toe bewapend

Sofie Boterlikker, een eenvoudige boerendochter uit Amsterdam met weinig haar op haar tanden, heeft nooit moeite om ergens haar tanden in te zetten. Als ze eenmaal ergens aan begint, dan zet ze een tandje bij en bijt ze door. Door die houding staat ze nooit met haar mond vol tanden als de tandarts haar aan de tand voelt over haar mondhygiene. Over haar eetstoornis houdt ze echter de kaken stijf op elkaar, tenzij ze honger heeft. Dan eet ze met lange tanden en met het schaamrood op haar kaken snel wat chips en cola, een bizar dieet dat regelmatig aan de kaak wordt gesteld door haar omgeving. Ze lacht dan altijd als een boer met kiespijn de opmerkingen weg die ze voor haar kiezen krijgt.
Sofie is te boeken als pantomimespeler.

De rode draad in het verhaal

Zelf gaan knutselen in de meterkast is geen aanrader kan ik u vertellen. Blijkbaar heb ik de letterlijke rode draad in het verhaal verkeerd aangekeken. Er klotst nu rode stroom uit de stopcontacten.

Oog voor geveinsde details

Geraldine Kikkertong, eerste nakomeling van een onbekende huisarts zonder sterallures uit een klein dorpje dat zich letterlijk nooit op de kaart heeft weten te zetten, stond bekend om het op kapabele wijze kunnen onderdrukken van haar meest karakteristieke geveinsde emoties. Ondanks dat ze op negenjarige leeftijd kleurenblind was geraakt bleef groen altijd steevast haar favoriete lievelingskleur tijdens betekenisloze dorpsfeesten en flashmobs (Nederlands: flitsmeutes) met minder dan tien deelnemers.

IJsontbijt met sorbets

Hey Onno,
Jammer van al die kou en regen op je vakantieadres. Hier in Nederlandje is het onwijs lekker weer geworden. En flink heet, dus we zorgen voor de nodige verkoeling. Zo hebben we sorbets als ontbijt, ijswafels als lunch en ijstaart als hoofdgerecht 's avonds met een ijslollie als toetje. Verder zitten we op gemiddeld twee petflessen zonnebrand per dag per persoon om het verschil te kunnen blijven zien tussen mensen en kreeften. Buiten op het parkeerterrein hebben we wat airco's neergezet om de auto's en toevallige passanten koel te houden. Nou, doei doei maar weer, het zwembad roept hier weer (niet letterlijk natuurlijk, dat zou raar zijn).
Groetjes!

Homo's! Niet doen!

"Homo's! Niet doen!"

Hoorde ik een onzichtbaar oud vrouwtje zeggen die nog het hoekje om moest lopen.
Ze had het tegen haar slaperige hond Moos.
Die snuffelde illegaal aan mijn elitaire plastic tasje.
Met z'n snotterige snoet.
True story.

Jeff Dunham in Wonderland

Jeff Dunham is een volwassen kerel die met poppen speelt. Het kan niet veel gekker worden. Echt niet. Oh wacht,.. he makes them talk..!

De tegenwind kwam van voren

Ik ga zometeen een rondje rechthoek met vreemde uitsteeksels, waardoor je natuurlijk zuiver wiskundig gezien niet meer van een rechthoek mag spreken, van veertig kilometer fietsen. Hopelijk valt de tegenwind mee.
UPDATE: de tegenwind kwam van voren gewaaid en de meewind op de terugweg viel tegen.

Insomnia: an inconvenient wake up call

Insomnia.
Ik lig er echt wakker van.

Weg met de waardeloze wandelaar

Wandelaars. Die moeten van de paden af en de lanen uit. Weg met de weerzinwekkende wandelaars op mijn weg. Ze kijken niet op of om. Lopen zonder enige gene met z'n tienen breed naast elkaar over 't fietspad. Zijn boos als je niet je fietsbel gebruikt. Zijn boos als je wel je fietsbel gebruikt. Switchen altijd enkele keren van berm om hun logge lichaam op te parkeren om je vrije doorgang te geven. Wandelaars zijn lopende nadelen. Wandelende wegterroristen. Dat zijn het.

Een kort verhaal

Deze avond een super kort verhaaltje.
Einde.

De man die een lift wilde naar het cafe

Zondagavond. Het was op deze zonnige maartse zondag 17:41 geweest en ik reed nog even met open dak rond door het altijd mooie Noord-Holland met de boodschappen veilig opgeborgen in de kofferbak. Toeren door Noord-Holland is de ideale manier om even de gedachten te verzetten. En om de staat te steunen via de buitenproportioneel hoge accijns op wegrijbenzine. Maar goed, ik dwaal af.

Vlak voorbij Krabbendam stopte ik even om wat foto's te maken van de schitterende lucht, uitgeveegde wolkjes en lage zon. Ik stapte uit en concentreerde me op de composities van mijn immer onvolprezen digitale kunstwerken. In de verte peddelde een heerschap te fiets mijn kant op. Ik schonk hem geen aandacht. Dat was echter niet wederzijds.

Bezig met wegvertrekken, de geopende deur al in mijn hand, schoot de fietsmeneer mij aan met de woorden "waar ga je naartoe?". Korte tijd observeerde ik het meneerschap te fiets. 50+. Roker, dat rook ik. Muts op z'n pan. Fiets die al twee wereldoorlogen had meegemaakt. Mostly harmless, was mijn conclusie. Hij vroeg of ik richting Burgerbrug ging. Ik antwoordde bevestigend, met mijn vinger een route tekenend in de lucht die ik van plan was te volgen. "Mag ik dan een lift van je," vroeg het onbekende mijnheerschap. "En je fiets dan?" stamelde ik. "Oh, die zet ik hier gewoon tegen dat verkeersbord neer".

Seconden later rolden de wielen harder dan de politie hebben kan richting Burgerbrug. Preciezer: het cafe van Burgerbrug. Daar wilde meneer graag afgezet worden. Hij was al te laat, dus vandaar zijn liftverzoek verklaarde hij. In die rit van twee minuten ben ik volstrekt niets maar dan ook niets over hem te weten gekomen. Dat was echter niet wederzijds (part deux). Hij ging rijker aan kennis het cafe in. Hij weet nu waar ik ongeveer woon, dat fotograferen mijn hobby is, dat ik graag rondtoer, en dat het in de auto met open dak warmer is dan als je zou lopen. So, more than enough knowledge to wash away with lots of pints of stale beer in a brown boozing bar.

Ik stopte bij het cafe en hij vroeg me of ik iets verder kon rijden. Lichtelijke verbaasd gaf ik plankgas om drie meter verder op zijn verzoek weer te stoppen. Nu kon hij echt recht voor de deur uitstappen. Ik begreep 'm. Hij stapte uit en bedankte me.

De rest van de rit is er weinig bijzonders gebeurd. Ja, ik nam een verkeerde afslag in de veronderstelling dat de brug verderop afgesloten was. Dat bleek niet het geval. Sterker nog, juist de afslag die ik nam om een roadblock te voorkomen bleek gestremd voor doorgaand verkeer. Ik ga The Truman Show nog maar eens kijken.

Einde.

Het onbekende kind dat van haar fiets viel

Er kwam een kind aangefietst, een meisje. Ik kende haar niet en zij mij niet. Ze reed naar me toe en ik, op mijn beurt, liep te voet naar haar toe. Plotsklaps maakt haar fietsje een zwieper en stortte vlak voor mijn voeten ter aarde, het meisje meenemend in zijn val. Het geluid van het ongewoon naar neerkletterende meisje echoot nog even na in mijn brein. Ik besef dat het noodlottige ongeval niet beperkt is gebleven tot het slachtofferen van een kind, maar ook mij te pakken heeft genomen. Zonder waarschuwing vooraf ben ik ineens verantwoordelijk gemaakt voor het wel en wee van een onbekend mens.

Terwijl ze probeert overeind te komen probeer ik van woorden ("gaat het?") ietwat onwennig over te stappen op daden, daartoe nog extra aangespoord door een vrouw van middelbare leeftijd met geverfd haar die me toebijt "help haar dan toch!", terwijl ze verder loopt richting de supermarkt. Een supermarkt waar ik ook graag heen had gegaan. Het lijkt een eeuwigheid te duren voordat de benen van het meisje en haar fiets van elkaar gescheiden zijn. Eindelijk staat ze op. Al die tijd heeft ze nog geen kik gegeven. En geen woord gezegd. Opmerkelijk. "Remarkable," zoals Freud zou zeggen in z'n beste Engels.

Het stuur van haar fiets staat niet meer recht. Ik wil het voor haar rechtzetten. Een handeling die ik al als klein kind geleerd heb. Het meisje is me echter voor, dus ik schroef mijn ambitities aanzienlijk terug en neem genoegen met de bijrol van het vast en overeind houden van haar vehikel.

De seconde dat haar rijwiel weer rijklaar is springt ze erop en neemt de figuurlijke benen. Over haar schouder roept ze haar eerste woorden "dank je wel!".

Een kind van 8 met een lichaam gemaakt van onbreekbaarium, met daarin een geest van bikkelhardium en awesomnia.

Hoe het afliep met de vrouw van middelbare leeftijd met geverfd haar? Die stond voor me in de rij bij de kassa. Ze kocht twee halve liter blikken bier. Die bracht ze naar een mannelijke entiteit die in een auto zat te wachten. Een Ford. Station wagon. Ik heb haar daarna nooit meer gezien. Het kleine meisje ook niet.

Review Das Boot

Das Boot.

Heel veel onderwaterscenes zonder zichtbaar water, heel veel drama en bla bla. Vervolgens volgt daarna het einde.

Kaboutergeheimen

KABOUTER.
Ik vond vanmiddag een kabouter. Onder een struik zat hij. Zijn rode puntmuts wiegde zachtjes in de wind, terwijl hij een liedje van Frans Bauer tussen zijn lange neusharen door neuriede. Ik probeerde oogcontact met hem te krijgen, maar hij ging zo op in zijn kleine kabouterdingetjes dat zelfs de schittering van de zon op mijn junglemes hem ontging. Langzaam sloop ik dichterbij. Zijn typische penetrante kaboutergeur begon een ingetogen sirtaki te dansen op de diverse slijmvliezen van mijn luchtwegen.

(wordt vervolgt)

Democratische onderbuik

PvdA, CDA, PVV, GL, D66, VVD.
Ik verlang naar donderdag. Dan ben ik weer een domme burger. Mogelijk met een domme onderbuik. In ieder geval eindelijk niet meer belangrijk voor zo lang het duurt.
Samen slapen met democratie. Verstrengeld, broos en aan het eind van ons Latijn.
Eindelijk rust.

Ruzie met WESLEY

Ruzie met WESLEY.

"Oh sorry, niet netjes van me. Zomaar punten en komma's gebruiken in je bijzijn."

Vijftig (50) tinten grijs

‎"Heb jij toevallig recentelijk 50 tinten grijs gelezen?"
"Nope. Jij?"
"Ja. Heb hem gister gekocht en in 1 keer uitgelezen. Het boek is een en al sm-gedoe ongeveer. Maar de mannelijke hoofdpersoon schrijft zulke droge e-mails. Deed me een beetje aan jou denken."
"Ik ben helemaal geen hoofdpersoon."
"Nee, weet ik. Je lijkt ook niet op hem. Maar zijn e-mail styl kun je denk ik wel waarderen."
"Styl met een y schryven kan ik ook waarderen."

Europa haat Nederland

Europa. Het probleem is niet dat wij Nederlanders anti-Europa zijn geworden. Het probleem is dat Europa is veranderd ten nadele van Nederland. Uiteindelijk kun je de negatieve sentimenten in de samenleving als reactie daarop niet meer patchen met goedpraatjes en mooifabeltjes. Dan moet je gewoon handelen.

De forensentaks: hou een sop!

De forensentaks is net zo absurd als de knikkertaks, zeiltaks, wandeltaks, sekstaks, kliklaminaattaks, grasmaaitaks, gezelschapstaks, joggingtaks en debattaks. Het idee is zelfs zo absurd dat het alleen uit te leggen is aan het grote, domme publiek door een door de wol geverfde professional als Theo Maassen, Hans Teeuwen of, vooruit, Youp van 't Hek tijdens een chaotische voorstelling in een smoezelig zaaltje als iedereen al een paar biertjes op heeft.
Proost.

Koud in Afrika

Koud? Koud? In Afrika hebben ze het koud! Hier hebben we het alleen fris.

Homo's zijn gay

Koketteren met homo's. Flikker toch op! Je kan ook normaal/liberaal/links/weldenkend/hip/vooruitstrevend/beschaafd/elitair/vrijdenkend/niet-discrimineren (*) wanneer je gewoon je kop houdt over hoeveel van je beste vrienden wel niet hosmos zijn. Het boeit niet. Deal with it. Je tolerantie is lovenswaardig, maar val er anderen niet mee lastig.
Ga. Weg.
Zucht.
Mensen die fel anti-homo zijn hebben absoluut issues. Mensen die niet op kunnen houden lovend over gays te praten.. hebben ook issues. Ik houd m'n poot gewoon stijf en doe NIET mee met die pro-actieve homo-love bullshit.
Zucht.

* = met hoofd naar beneden van flatgebouw gooien wat niet van toepassing is

Ik hou van Brabant

Bendege een Brabo, of wah, kut? Kende gij nie leze, ow wah? Uhhtwas vedomme Nedelans! Gij krijtstreep daddge bent die je d'r zijt!

Jolande Sap exit

Jolande Sap heeft het charisma van een met verboden en zeer onmilieuvriendelijke bijtende middelen uitgespoelde toiletjuffrouw. Ze wekt ergernis op. Niemand houdt van haar. De camera niet, het publiek niet.

Dus terwijl het idealisme en ratio achter groen en links steeds vaker wetenschappelijk worden ontkracht is het prachtig om te zien hoe zo'n partij haar 'gezicht' probeert te redden door de collectieve kop in het spreekwoordelijke zand te steken.

GroenLinks vertelt aan Nederland dat ze geen partij zijn van de "cut your losses and move on" en de peilingen  antwoorden met "yeah yeah, we heard ya".

Ik ga nog een potje lemmings spelen.

Searching for your TomTom

Searching for your TomTom is a bit silly. I mean, it contradicts the very purpose of that device completely and takes away its only reason for existence.

Oproerkraaiers

Oproerkraaiers. Schitterend woord.

Fear Of Missing Out

Oh shit.. ik voel een grote golf van Fear Of Missing Out aankomen die me overdonderend gaat wegspoelen door een putje van vergetelheid. Zachtjes begin ik te huilen. Op een heuvel speelt een hyena zonder tanden op een harp terwijl een wijze uil hem keurig op de maat begeleid op een trom. Al snel zijn ze niet meer te horen door het geraas van..

Verse kadavers roepen vragen op

Valt het jullie ook op dat 'kadavers' eindigt op 'vers', iets dat behoorlijk lijnrecht tegenover de woordsynthese van de afzonderlijke delen staat? Of zou 'kada' misschien iets als 'wollah, echt al lang niet meer, jonguh, ik zweer' betekenen in een buitenlandse straattaal? Ik ben even slang aan het praten tegen een adder.

EK - Spanje vs Italie vs Europa

Waarom doen Spanje en Italie eigenlijk mee aan het EK voetbal? Wie heeft ze uitgenodigd? Ik bedoel.. vanuit economisch perspectief gezien zijn beide landen namelijk alleen aardrijkskundig Europees te noemen. Wie er ook wint, wij verliezen nadat we al hebben verloren.

Verenigde Staten van Europa

Europa. It you wanna play United States, you'd better be *united* states. #fail

Hete brei

Je kan vrijdagavond niet? Wat kan je vrijdagavond niet? Dwars door muren heen lopen? Meer als dan 119 seconden stil zijn? Jongleren met skippyballen? De Koran Torah Bijbel uit je hoofd opdreunen? Winnen van Garry Kasparov? Je lachen inhouden bij Freek de Jonge? Extase veinzen als je tekeningen van je kinderen krijgt?
En waarom precies op vrijdag niet? Staan de sterren dan scheef? Zit de dierenriem dan te strak?
Vertel!

Ronnie Brunswijk

Hoi Anna! Misschien moeten we weer eens een negen gaan lynchen bij De Negen gaan lunchen. Of, wanneer je nog niet ontbeten hebt, eens gezellig Brunswijk lyn.. ergens brunchen. Kies maar.